Wielrijder Hendrikus van Dort kwam in 1933 op voor zijn dienstplicht (1933-IV-37. Hij werd in de Isabella kazerne in Vught, waar het Regiment Wielrijders gelegerd was, opgeleid tot sergeant. De foto’s dateren allen uit deze periode (1933).
In 1939 werd Van Dort weer opgeroepen bij de Wielrijders en werd sergeant van de 4e groep van de 2e sectie van 2-III-2 R.W. Op 12 mei (1ste Pinksterdag) 1940 raakte hij door een mortiergranaat levensgevaarlijk gewond bij gevechten tussen een groepwielrijders en motorrijders en Duitse parachutisten rond de spoorwegovergang Dubbeldamseweg in Dordrecht. Hij is op het dak van een ziekenwagen naar het Zuiderziekenhuis in Rotterdam vervoerd en heeft daarna 5 maanden in de Ursula kliniek in Wassenaar gelegen. Uiteindelijk bleef zijn linkerbeen verlamd en zijn rechterbeen gevoelloos door een granaatscherf in zijn rug. Deze durfde men er toen niet uit te halen i.v.m. het risico op een totale verlamming.