BIKKEL KRIJGT ALSNOG MOBILISATIEKRUIS (Volkskrant, 30 maart 2009, Peter de Waard) "Na zeventig jaar nog. Ik sta er van te kijken", zegt Louis Blok. "Wat ik nog weet van die dagen in de lopgraven? Dat het een bende was, iedereen door elkaar liep en ik daar niets te eten heb gehad. We hebben geschoten met karabijnen op vliegtuigen." Blok, die woont in Apeldoorn, kreeg zaterdag op het landgoed Bronbeek alsnog het mobilisatie-oorlogskruis. Hiermee werd een omissie goedgemaakt, want eigenlijk had hij hem in 1948 al moeten hebben. Maar toen meldde niemand hem voor de onderscheiding aan.

Drie jaar geleden haalde hij nog het programma "Man bijt hond" omdat hij op 86-jarige leeftijd niet alleen skeelerde, schaatste en de vierdaagse van Apeldoorn voltooide, maar ook nog een halve marathon liep. "Het kan nu niet meer. Ik heb problemen met mijn been."

Bloks leven illustreert als geen ander de veranderingen en gebeurtenissen van Nederland in de 20ste eeuw. Zijn vader was nog een meester-steenhouwer - een bijna middeleeuws beroep - die onder meer de marmeren vloeren voor paleis 't Loo aanlegde en het praalgraf van Willem van Oranje in Delft restaureerde. Maar hij stuurde weinig geld naar zijn gezin, waardoor Louis al gedwongen werd op 14-jarige leeftijd als wever het gezin in onderhoud te helpen voorzien. In de crisis van de jaren dertig verloor hij zijn baan en was hij in het kader van de werkverschaffing hulpje bij de aanleg van vijvers in Apeldoorn.

In 1939 werd hij als militair gemobiliseerd en vlak voor de oorlog in mei 1940 gelegerd in de loopgraven bij de Grebbeberg. "Ik herinner mij nog dat de loopgraven net geverfd waren met carbolineum, dat brandde aan mijn lippen". In mei 1943 werd hij krijgsgevangen gemaakt. Hij kreeg als kostwinnaar vrijstelling van deportatie maar belandde in de verkeerde rij en werd tewerkgesteld in een fabriek in Praag. "Twee jaar lang heb ik er gezeten. We moesten buizen lassen en kregen iedere dag een beetje soep en 300 gram brood. Ik kon daar weg als ik zou tekenen voor de SS. Maar dat heb ik geweigerd." Uiteindelijk werd hij bevrijd door de Russen.

Hij trouwde na oorlog en kreeg een zoon; die verongelukte op 17-jarige leeftijd door verstikking in een ketel. "Hij is met recht een bikkel die na zijn enig kind te hebben verloren later zijn vrouw en recent zijn vriendin verloor. Nooit zit hij bij de pakken neer. Altijd bleef hij enthousiast" zegt zijn achterneef Rick Blok (43), één van de weinige nog resterende familieleden. Nadat hij bij AKU - de voorloper van het huidige Akzo - met pensioen was gegaan, leerde hij breien en begon zelfgemaakte shawls te verkopen. Breien doet hij nog altijd. "Je moet toch iets te doen hebben. Ik verkoop ze voor een tientje." Hij heeft als sporter talrijke prijzen gewonnen. Wat zijn laatste gelopen tijd was op de halve marathon, weet hij niet precies. "Maar op 82-jarige leeftijd heb ik nog 1 uur 58 gelopen."